Komputery – podział i rodzaje

Komputer domowy to mikrokomputer, którego przeznaczeniem jest zastosowanie domowe (gry komputerowe, multimedia, rozrywka), zwykle o prostej konstrukcji w porównaniu do standardowego komputera osobistego.

Pierwsze komputery osobiste, takie jak IBM PC, bardzo rzadko były używane w zastosowaniach domowych – wysoka cena, niskie możliwości graficzne i dźwiękowe. Specjalne modele komputerów PC, z przeznaczeniem do użytku domowego, też nie zdobyły ówcześnie większej popularności.

Natomiast w latach 80. i wczesnych 90. XX wieku sporą popularność w domowych zastosowaniach zdobyły, tanie proste mikrokomputery zwane komputerami domowymi posiadające poniższe cechy:

• niskiej klasy procesor
• uboga pamięć masowa, zwykle brak pamięci dyskowej
• jednostka centralna wbudowana w klawiaturę
• możliwość podłączenia takiego mikrokomputera do telewizora zamiast do monitora
• broniące się, jak na te czasy, możliwości graficzne i dźwiękowe
• ograniczone możliwości rozbudowy

Wyróżniamy trzy generacje komputerów domowych:

• komputery 8-bitowe – ZX Spectrum, Commodore 64 i rodzina 8-bitowych Atari.
• komputery 16/32-bitowe – Amiga 500 i Atari ST.
• komputery 32-bitowe – Amiga 1200 i Atari Falcon.

Powstały również specjalne wersje komputerów domowych sprzedawane jako konsole gier wideo, np. Atari XE Game System oraz Amiga CD32.

Szybki rozwój architektury komputerów osobistych IBM PC doprowadził do dużej konkurencji na tym rynku, co zaowocowało rychłym ożywieniem technologicznym i spadkiem cen. Dzięki temu komputery klasy PC stopniowo wyparły z rynku domowego dedykowane komputery domowe. Ostatnim stadium tego procederu było rozpowszechnienie się w PC procesorów 80486, które skutecznie spopularyzowały gry komputerowe 3D, podczas gdy tanie procesory stosowane w komputerach domowych nie były wystarczające do uruchomienia tego typu rozrywki.

W 1993 Atari zakończyła produkcję komputerów, a w 1994 firma Commodore ogłosiła bankructwo, co oznaczało koniec dedykowanych komputerów domowych.